Welterusten

[A]Mijnheer de presi[G]dent,[A] welte[G]rusten.
[A]Slaap maar l[G]ekker in je moo[D]ie witte hu[A]is.
Denk maar niet te [G]veel aan [A]al die verre [G]kusten
[A]waar uw j[G]ongens zitten, [D]eenzaam, ver van [E]thuis.
Denk voor[F#m]al niet aan die [B]zesenveertig [E]doden,
die ve[F#m]rgissing laatst met dat [B]bombarde[E]ment.
En v[F#m]ergeet het vierde [B]van die tien geb[E]oden
die [A]u als goed c[G]hristen zeker k[E]ent.

Denk maar n[A]iet aan al die jonge frontsold[G]aten
eenzaam [A]stervend in de verre tropenn[G]acht.
Laat die [A]weke pacifistenkliek maar [G]praten,
mijnheer de pres[D]ident, slaap z[A]acht.

Droom maar van de overwinning en de zege,
droom maar van uw mooie vredesideaal
dat nog nooit door bloedig moorden is verkregen,
droom maar dat het u wel lukken zal dit maal.
Denk maar niet aan al die mensen die verrekken,
hoeveel vrouwen, hoeveel kinderen zijn vermoord.
Droom maar dat u aan het langste eind zult trekken
en geloof van al die tegenstand geen woord.

Bajonetten met bloedige gevesten
houden ver van hier op uw bevel de wacht
voor de glorie en de eer van het vrije westen.
Mijnheer de president, slaap zacht.

Schrik maar niet te erg wanneer u in uw dromen
al die schuldeloze slachtoffers ziet staan
die daarginds bij het gevecht zijn omgekomen
en u vragen hoe lang dit nog zo moet gaan.
En u zult toch ook zo langzaamaan wel weten
dat er mensen zijn die ziek zijn van geweld,
die het bloed en de ellende niet vergeten
en voor wie nog steeds een mensenleven telt.

Droom maar niet te veel van al die dode mensen,
droom maar fijn van overwinning en van macht.
Denk maar niet aan al die vredeswensen.
Mijnheer de president, slaap zacht.