Vrijgezel
Boudewijn De GrootVersion1
90
Chords in this song
Strum
D-DU-UDU
Er was een tijd voor ik je kende dat ik leeg, maar vol ellende
vloekend op de hele bende in een kroeg te wachten zat.
Tot het meisje van mijn dromen op een dag voorbij zou komen
en ik liet mijn tranen stromen als ik weer een kater had.
En dat mijn geliefde vrienden, waarmee ik de muzen diende
en geen rooie cent verdiende ook al had ik nee gezegd.
's Avonds aan kwamen gelopen om een praatje aan te knopen
en dan 's morgens straalbezopen op de stoep werden gelegd.
Er was een tijd dat ik het meeste te vertellen had op feesten
waar ik met verlichte geesten vaak de politiek besprak.
Waarin wij ons nooit vergisten mensen die het beter wisten
waren allemaal fascisten die het die het aan verstand ontbrak.
Toen ik naar mijn navel staarde en mij communist verklaarde
en met alle andere waarden op de bom te wachten zat.
Toen die maar niet wilde vallen hoorde men al spoedig lallen
en we lagen met z'n allen wereldvredig op de mat.
In die tijd kon ik de vrouwen met een kennersoog beschouwen
en ik wilde nimmer trouwen want dat kwam me niet van pas.
'K wilde enkel samenwonen met een zwart geklede schone
om de burgerij te tonen hoe ruimdenkend ik wel was.
Maar het was niet te vermijden dat ik eenzaam was bij tijden
zo dat ik vertwijfeld vrijde met een meisje van ballet.
Welke schoonheid snel verdorde 's morgens bij het wakker worden
met de beuken op de borden en de kruimels in het bed.
Op en dag kwam ik jou tegen lief en klein en zo verlegen
druipend in de lenteregen in de grote vreemde stad.
Jij wist niets van provoceren en je wilde me bekeren
en ik liet me alles leren als ik maar jou liefde had.
Nu zit ik de krant te lezen en een burgerman te wezen
ik hoef geen honger meer te vrezen maar toch denk ik soms met spijt.
Aan de tijd voor ik jou kende aan de vrolijke ellende
van de artistieke bende van de goei-e ou-we tijd.
Source: Songsterr · Rights holder? Request removal.
Readable chord sheet for Vrijgezel by Boudewijn De Groot
Er was een t[C]ijd voor ik je k[G]ende dat ik l[C]eeg, maar vol ell[F]ende vloekend [E]op de hele [Am]bende in een [D7]kroeg te wachten [G]zat. Tot het m[C]eisje van mijn d[G]romen op een [C]dag voorbij zou [F]komen en ik l[E]iet mijn tranen s[Am]tromen als ik [D7]weer een [G]kater [C]had. En dat [G]mijn geliefde vr[C]ienden, waarmee [F]ik de muzen d[G]iende en geen rooie cent ver[C]diende ook al h[D]ad ik nee geze[G]gd. 's Avonds a[C]an kwamen gel[G]open om een p[C]raatje aan te k[F]nopen en dan '[E]s morgens straalbe[Am]zopen op de st[D]oep wer[G]den gelegd[C]. Er was een tijd dat ik het meeste te vertellen had op feesten waar ik met verlichte geesten vaak de politiek besprak. Waarin wij ons nooit vergisten mensen die het beter wisten waren allemaal fascisten die het die het aan verstand ontbrak. Toen ik naar mijn navel staarde en mij communist verklaarde en met alle andere waarden op de bom te wachten zat. Toen die maar niet wilde vallen hoorde men al spoedig lallen en we lagen met z'n allen wereldvredig op de mat. In die tijd kon ik de vrouwen met een kennersoog beschouwen en ik wilde nimmer trouwen want dat kwam me niet van pas. 'K wilde enkel samenwonen met een zwart geklede schone om de burgerij te tonen hoe ruimdenkend ik wel was. Maar het was niet te vermijden dat ik eenzaam was bij tijden zo dat ik vertwijfeld vrijde met een meisje van ballet. Welke schoonheid snel verdorde 's morgens bij het wakker worden met de beuken op de borden en de kruimels in het bed.[G] Op en d[C]ag kwam ik jou t[G]egen lief en k[C]lein en zo ver[F]legen druipend [E]in de lenter[Am]egen in de [D7]grote vreemde s[G]tad. Jij wist [C]niets van provo[G]ceren en je wi[C]lde me bek[F]eren en ik l[E]iet me alles l[Am]eren als ik m[D7]aar jou li[G]efde ha[C]d. Nu zit [G]ik de krant te l[C]ezen en een b[F]urgerman te w[G]ezen ik hoef geen honger meer te v[C]rezen maar toch d[D7]enk ik soms met sp[G]ijt. [G7] [G6] Aan de t[C]ijd voor ik jou [G]kende aan de [C]vrolijke el[F]lende van de a[E]rtistieke [Am]bende van de [F]goei-e [G]ou-we [C]tijd. [F] [G] [C]