Jij Lacht

[A]Ik wil je zoveel zeggen,
M[A]aar woorden zeggen niet.
Dat wat m’n hart bedoe[Bm]lt,
W[Bm]ant ik voel m[F#m]eer dan een roma[Bm]ntisch boek.
T[Bm]elkens bewe[E]ert.

M’n zorgen laat ik spreken,
’t zou anders moeten zijn.
Echt m’n verlegenheid,
Bindt de strijd aan.
Maar m’n mond laat die zinnen niet gaan.

J[A]ij lacht en de schaduw verdwijnt,
J[A]ij danst en ik b[D]en m’n verst[E]and alweer kw[A]ijt.
En je h[E]uilt als ik zeg tegen jou[B],
Dat ik veel van je h[E]ou.
J[A]ij zingt en de wereld is stil,
L[A]aat mij naar je lu[D]isteren zola[E]ng ik maar w[A]il.
Tot de dag [E]dat de wereld weer draa[B]it,
En de wind verder w[E]aait

De meningen verschillen,
Wat vaak in storm ontwaakt.
Toch is het nooit jouw schuld,
Dat mijn geduld faalt.
Waardoor het ene woord,
Het andere haalt.

Jij lacht en de schaduw verdwijnt,
Jij danst en ik ben m’n verstand alweer kwijt.
En je huilt als ik zeg tegen jou,
Dat ik veel van je hou.
Jij zingt en de wereld is stil,
Laat mij naar je luisteren zolang ik maar wil.
Tot de dag dat de wereld weer draait.

Z[B]al dan alles weer a[F]nders zi[B]jn.
M’n[F] land weer met twi[B]jfel beza[E]aid
D[E]ans verder voor mij,
D[E]ans verder voor mij[B]     [G]

J[C]ij lacht en de schaduw verdwijnt,
J[C]ij danst en ik b[F]en m’n vers[G]tand alweer kw[C]ijt.
E[G]n je huilt als ik zeg tegen j[D]ou,
Dat ik veel van je h[G]ou.
Jij zingt en de wereld is stil,
Laat mij naar je luisteren zolang ik maar wil.
Tot de dag dat de wereld weer draait,
En de wind verder waait